منظور نيكوكارى و احسان به معنى وسيع كلمه است كه عمل به تمام آئين و دستورات او را شامل مىشود ، سپس مبارزه با هر گونه شرك و انحراف و گناه و فساد . و در مرحله چهارم ريشه اصلى همه اينها كه « ايمان » است طرح مىكند و مىگويد : « مسلما او ( الياس ) از بندگان مؤمن ماست » ( * ( إِنَّه مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ) * ) . « ايمان » و « عبوديت » سرچشمه احسان ، و احسان عامل قرار گرفتن در صف مخلصين است و مشمول سلام خدا شدن . نكته‌ها : 1 - الياس كيست ؟ در اينكه « الياس » يكى از پيامبران بزرگ خدا است ترديدى نيست ، و آيات مورد بحث با صراحت اين مساله را بيان كرده ، آنجا كه مىگويد : « * ( إِنَّ إِلْياسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ) * » . نام اين پيامبر در دو آيه از قرآن مجيد آمده است : يكى در همين سوره « صافات » و ديگرى در سوره « انعام » همراه گروه ديگرى از پيامبران آنجا كه مىفرمايد : وَزَكَرِيَّا وَيَحْيى وَعِيسى وَإِلْياسَ كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ ( انعام 85 ) . ولى در اين كه الياس نام ديگر يكى از پيامبرانى است كه در قرآن نامشان آمده ، يا مستقلا نام پيغمبرى است ، و ويژگيهاى او كدام است ؟ مفسران نظرات گوناگونى دارند : الف : بعضى معتقدند « الياس » همان « ادريس » است ( زيرا ادريس ، ادراس نيز تلفظ شده ، و با تغيير مختصرى الياس شده است ) . ب : الياس از پيامبران بنى اسرائيل است ، فرزند « ياسين » از نواده‌هاى هارون برادر موسى ع .